Het debacle van Duinkerken

In de weken voordat het expeditieleger van het strand van Duinkerken werd gered hadden zowel de Duitse luchtmacht (Luftwaffe) als de RAF veel vliegtuigen en goed opgeleide bemanningen verloren. Enkele weken later had de Luftwaffe hun verliezen al vervangen en nam begon het te vliegen vanaf vliegvelden in de landen die ze hadden bezet. In Groot-Brittannië werden zo veel mogelijk nieuwe strijders opgeleid en piloten klaargestoomd voor de aanval waarvan iedereen wist dat die zou komen. De stilte van de Duitse troepen bleek later van vitaal belang voor de Britse strijdkrachten, omdat het hen toegestaan ​​om zich voor te bereiden. In het begin van juli 1940 was de RAF weer redelijk op kracht en had het een een totaal van 640 jachtvliegtuigen. Maar de Luftwaffe had 2600 bommenwerpers en gevechtsvliegtuigen.

Hitler besloot meer dan 1350 bommenwerpers en 1200 jachtvliegtuigen op Engeland af te sturen om allereerst de scheepvaart, vliegvelden, en ten slotte de steden lam te leggen.